Şansı neydi ?
-Nadal'ın Rosol'a sürpriz şekilde elenmesi.
-Djokovic'in formsuzluğu ve hafif sakatlıkların etkisi.
-Murray'in final de o son adımı atacak karaktere henüz ulaşamamış olmasıydı.
Tüm bu etmenler bir araya geldiğinde ekselansları için Wimby zaferi çok zor olmadı. Herkesin ağlamasını beklediği adam Roger ağlamadı , asil duruşunu sürdürdü. Ardından Olimpiyat ve US Open oynandı. Olimpiyatta Andy Murray öyle bir görüntü sergiledi ki artık ben o adımı atmaya hazırım mental olarak diyordu. Finalde Roger karşısında çok etkili oynayarak altın madalyaya ulaşması da bu tezimi doğrular nitelikte gerçekleşti.
Erkekler US Open'ı tatil dolayısıyla fazla izleme şansım olmadı ancak turnuva öncesi favorim Andy Murray idi. Finalde Nole karşısında izleme fırsatım oldu sadece , o maçta da Djokovic inanılmaz bir geri dönüşe imza atıyordu ki Andy Murray'in yanında ilk defa şans melekleri belirdi ve Nole hafif bir sakatlık geçirdi final seti öncesi. Final setinde bunu iyi kullanan Murray kariyerine ilk Grand Slam şampiyonluğunu eklemiş oldu.
Murray'in bu başarısı tamamen çalışmanın ve azmin ürünüydü bana göre , kariyeri boyunca kendisinden ileride olan üç oyuncuya (Nadal , Federer , Djokovic) yenilen Murray sonunda onları büyük turnuva finallerinde de yenebileceğini gösterdi. Kendisinde bunu sağlayan adamın da Ivan Lendl gibi büyük finalleri kaybeden bir adam olması da işin ironi kısmı bana göre.
Tenis sezonun sonunda Shangai Masters'da da Djokovic tekrar ivme yakaladığını gösterdi. Wimbledon'ı kazandıktan sonra adeta aktif dinlenme geçiren Federer'i yarı finalde eleyen Murray karşısında 3 maç puanı çeviren Nole maçı zor da olsa almayı başardı . Arada yaptığı efsanevi tweener ve ardından vurduğu kısa topu da izleyin mutlaka.
